Tagarchief: Karin van der Veur

Een gezellige en inspiratieve avond met Marga Kool en Jan Veenstra

De eerste bezoekers kondigden zich al vroeg aan, mogelijk om zich van een goed plekje te verzekeren dicht bij het podium. Met een kopje koffie wachtten zijn babbelend op de komst van onze eregasten: Marga Kool en Jan Veenstra, bekend van hun gezamenlijke columns, dicht- en prozawerken.
Karin van der Veur en Frits Kemper, die voor de muzikale omlijsting zouden zorgen, maakten zich gereed en stemden hun instrumenten.
Bij de achterdeur van het theater brandde een stemmig vuurtje in de ijzeren schaal ter verwelkoming van de gasten en waar ook de rokers onder ons zich konden warmen.

16195945_1407361652621319_287673073187549242_n

Rond 8 uur heette schrijverscoach en uitgeefster Thérèse Major de gasten van deze avond een warm welkom. Daarna werd het programma ingeleid met de romantische klanken op de trekharmonica door Karin van der Veur.

16195812_1407361565954661_2638121961760751875_n   16252083_1407361545954663_2447400152960982361_o

De muziek zweeg en Jan Veenstra nam het woord. Hij las voor uit de columns die door hem en Marga wekelijks worden geschreven en die ongetwijfeld door vele lezers worden gevolgd. Jan en Marga wisselden elkaar af met gedichten en verhalen die door het aandachtige publiek zeer werden gewaardeerd. Marga, geboren in het westen van Nederland, maar opgegroeid in Drenthe, vertelde afwisselend in het Nederlands en in de Drentse taal, waar dit van toepassing was. Het geeft er kleur aan en verhoogt de sfeer van haar voordracht.

frits-kemper   16406748_1407361575954660_1348599251920174704_n   16388135_1407361659287985_7275196371075657524_n

Tijdens de pauze die hierop volgde liet Frits Kemper bij de achterdeur zijn doedelzak zuchten in vèrdragende lage tonen, wat de gasten met een drankje in hun hand (of een saffie) naar buiten lokte.
Na de pauze waren er drie gegadigden voor het open podium: Jan Fens met zijn korte, scherpe en gevatte bevindingen, Roelof Vos die met de Drentse taal zijn verhalen kleur geeft en onze welkome nieuwkomer Robin de Valk, die zeer invoelbare gedichten schrijft.

16265941_1407361609287990_6361946277306370876_n

Karin speelde nog een paar liedjes op de trekharmonica die de gasten deden meedeinen en ter afsluiting kregen we nog een tweede sessie door Jan Veenstra en Marga Kool.
Tijdens de nazit was er gelegenheid tot het stellen van vragen over het werk van Jan en Marga en velen gingen naar huis met een boekje of een bundeltje van hun werk.

Wat mij betreft was het een gezellige en verrassende avond en hopelijk ook voor de andere belangstellenden. Het smaakt naar meer!

foto’s door Thérèse Major

 

Advertenties

Opening expositie taalproject een gedenkwaardige gebeurtenis

Reeds om half twee meldden zich op zondag 4 september de eerste belangstellenden aan de open poort van de Taalwerkplaats in Nieuw-Amsterdam. Er was koffie, thee en er waren koekjes.

zelfportret-9

De expositie toont handgeschreven teksten die alle beginnen met de woorden: ‘Op grond van’… Boven de veelal persoonlijk getinte teksten hangen fotografische portretten van de deelnemers. Met deze ‘zelfportretten’ haakt de tentoonstelling in op het thema van Drenthe, Culturele Gemeente Emmen: ‘Van Goede Grond’.
Een welkomstwoordje van Mart Brok, voorzitter van Stichting Taalwerkplaats Drenthe, ging vooraf aan een korte film van Meindert Dost. Het filmpje toonde de geboorte van een tekst in het Drentse landschap door deelnemer Henk Meiringh.
Gezienus Grooten uit Schoonebeek illustreerde muzikaal deze opening met liedjes, geinspireerd op zijn Drentse jeugd.
Eerst nu verrichtte Roelof Vos, dichter en sfeervertolker van het oude Drenthe, de opening van deze unieke tentoonstelling met onder andere een voordracht uit eigen werk in -zoals hij zelf altijd zegt- zijn eigen Drentsch.

zelfportret-13

Onder de belangstellenden was ook deelnemer en voormalig burgemeester van Emmen, Cees Bijl aanwezig. Evenals Roelof Vos heeft ook Cees Bijl een levendige belangstelling voor de Drentse streektalen, met name het Neder-Saksisch.
Wij voelen ons vereerd dat hij ondanks zijn drukke loopbaan heeft willen deelnemen aan deze tentoonstelling en met zijn aanwezigheid bij de opening.

zelfportret-14

Toen, na de opening door Roelof Vos, de spots aangingen volgde een spontaan applaus voor de moedige bekende en minder bekende schrijvers uit de regio. Er werd nog lang nagepraat onder het genot van een drankje en een hapje.
Alles bij elkaar met deze expositie een bijzondere start van het nieuwe seizoen van de Taalwerkplaats in Nieuw-Amsterdam.
De expositie is elke zondagmiddag en tijdens andere evenementen te bekijken en daarbuiten op afspraak.

locatie: Taalwerkplaats Drenthe, Zijtak OZ 66, Nieuw Amsterdam,
tel. 0591 564303

3 OKTOBER 2015: M.BOOX lanceert de eerste bundel door de trouwe bezoekers van het schrijverscafé in de Taalwerkplaats te Nieuw Amsterdam.

Het was een feestelijke, vrolijke dag in het knusse theater aan de zijtak OZ 66 te Nieuw Amsterdam. Een zonovergoten dag.
Vanaf half twee in de middag druppelden de deelnemers aan deze manifestatie vol verwachting binnen en ruim na tweeën werd deze middag ingeleid met een toespraakje door Mart Brok namens de Taalwerkplaats en een inleidend toespraakje door Thérèse Major namens uitgeverij M.BOOX.
M.Boox (8)
Daarna werd door Meindert Dost het filmpje vertoond dat hij maakte tijdens de workshop in juni dit jaar, dat aan de wieg stond van de bundel “Schoon Genoeg”.
Tevens werd op deze dag officieel uitgeverij M.BOOX gelanceerd, hoewel de eerste uitgave al eerder plaats vond met een gedichtenbundel door auteur en voormalig provo-activist Duco van Weerlee.
M.Boox (3)
Na de onthulling van de bundel “Schoon Genoeg” werd het eerste exemplaar in ontvangst genomen door Greetje Bogaard, cultuurkoppelaarster voor de gemeente Emmen. Zij heeft de ontwikkelingen binnen de Taalwerkplaats van dichtbij meegemaakt en was niet minder trots op dit resultaat dan de deelnemers zelf.
M.Boox (1)
Tijdens het wordingsproces is er aan vele verhalen nog gesleuteld, geschrapt en ingekort. Sommige verhalen werden zelfs vervangen voor een geheel nieuw idee om nog vóór de deadline optimaal te worden ingeleverd. Een levendige verzameling geesteskinderen van de schrijvers is het resultaat. De bundel bestaat behalve uit verhalen ook uit gedichten die allemaal het gezamelijke thema volgen: zuiverend.
Dit thema is -met een knipoog- gebaseerd op de oorspronkelijke functie van de gebouwen van de Taalwerkplaats, voorheen de waterzuivering van Nieuw Amsterdam en omstreken. De aard van de werken was ook afgesproken: sprookje, fantasie, legende, fabel of beschouwing. Zo ontstond een kleurrijk doch samenhangend geheel.
M.Boox (11)
Natuurlijk is deze bundel ook te koop voor buitenstaanders met interesse voor literatuur en poëzie. Ze zijn te bestellen via Thérèse Major (
06 – 23 05 05 93)
Meer informatie kunt u vinden op de website van Taalwerkplaats Drenthe: www.taalwerkplaatsdrenthe.nl

De intieme viering van de midzomernacht met nieuw talent: Vandaar!

18-02-2015 (8)

Het weer werkte niet mee, dat geef ik toe. En buiten de gemeentekern van Nieuw Amsterdam was luid en duidelijk een feestje aan de gang in een biertent voor jongeren. Mart had de gordijnen in het theater opengeschoven om het laatste glimpje licht binnen te laten. Het feest kon beginnen. Al vanaf half negen druppelden bezoekers en kunstenaars naar binnen.
Zoals gewoonlijk deed Mart het openingswoord, maar hij zette ook de toon met een midzomernacht gedicht. In het gedicht refereerde hij aan de inmiddels gevierde dichteres Delia Bremer, voor wie hij kennelijk warme gevoelens koestert. Dit compenseert het ietwat herfstige weer van deze lange dag. Helaas was Delia er niet bij deze avond.
Op het grote scherm achterin de zaal werden beelden vertoond van vroegere acts door Mart Brok die ik nooit eerder had gezien. Bewegende, geïllustreerde poëzie.

langste dag 2015 Irene von Tremeg

Na dit optreden kondigde hij Irene von Tremeg aan, die eindelijk haar ware gezicht liet zien. Ogenschijnlijk iets verjongd, maar toch een trotse grootmoeder, die twee vermakelijke verhaaltjes vertelde over haar kleindochters.

langste dag 2015 Meindert  langste dag 2015 Schimmen

Intussen had Meindert Dost de beamer geïnstalleerd voor het vertonen van zijn film ‘schimmenspel’. Het was een betoverend schouwspel van vloeiend bewegende figuren met stemmen en muziekflarden. Je werd als het ware een droomwereld binnengezogen. Een prachtig stuk film-art dat in een museum voor moderne kunst niet zou misstaan.

langste dag 2015 Thérèse Major

Na een korte pauze kwam Thérèse Major ten tonele met een Bos-atlas in plaats van een werkmap. In deze atlas bleken twee dolle verhalen verscholen, die een heel andere kant van de schrijfster lieten zien. Ik bedacht me, dat zij eigenlijk niet zo vaak optreedt: Thérèse, wij willen meer!

langste dag 2015 Cobi de Jonge  langste dag 2015 Karin van der Veur

Gemeentedichteres van Emmen, Cobi de Jonge declameerde een paar van haar gedichten die voelbaar de Drentse sfeer ademen. Hierbij werd zij muzikaal begeleid op de trekharmonica door Karin van der Veur. Zij vormen een goed op elkaar ingespeeld duo.

langste dag 2015 Frits en Karin

Karin vormt echter ook een duo met haar partner Frits Kemper. Na opnieuw een korte pauze volgden de gasten dit duo naar buiten, waar een vuurkorf warmte en licht verspreidde ter vervanging van het geplande kampvuur in de tuin.

langste dag 2015 doedelzak

Frits liet ons niet alleen genieten van een staaltje muziek op de Franse doedelzak, maar gaf er gelijk een college over het instrument bij. Ik kende slechts de Schotse doedelzak. Nu hoorde ik dat er maar liefst 80 verschillende soorten bestaan. Naar ik vernam bestaat er zelfs een Nederlandse variant. Het is eigenlijk een soort fluit waarbij de eerder in de leren zak ingeblazen lucht tussen borst en arm door de fluit wordt geperst, die dan met de vrije hand wordt bespeeld. Intussen werd zijn spel kabbelend begeleid door Karin, die met een omhooggestoken schoentje het moment aangaf waarop de doedelzak zijn laatste adem moest uitblazen.
Gelukkig was de biertent niet in staat om deze bijzondere muziek te overstemmen.

langste dag 2015 Ria Pronk  langste dag 2015 Peter van Dijk

Intussen was het volgende muziekgezelschap gearriveerd.
Het trio ‘Vandaar’ had niet veel tijd nodig om zich in het theater te installeren. Wat wij nog niet wisten was dat dit hun eerste optreden werd. Halverwege hun eerste lied hoopte ik van harte dat dit niet het laatste optreden zou zijn. Wat een talent. Humorvolle teksten werden met veel overtuiging gezongen en begeleid. Ria Pronk blijkt te beschikken over een heel zuivere welluidende stem en zingt haar tekst met met een geloofwaardig inlevingsvermogen. Peter van Dijk kan er ook wat van op de toetsen zowel als met zang, terwijl Laurens van Venrooij de toon zet op een prachtige grote bas.
Wij voelden ons zeer vereerd met dit spetterende debuut.
Mart kon zich niet inhouden en sprong tussen het gezelschap met zijn mondharmonica om mee te liften op hun talent.

langste dag 2015 Laurens van Venrooij  langste dag 2015 Mart

Ook de gaste die bij aanvang had gemeld misschien niet helemaal tot het einde te blijven had rond middernacht nog geen zin om naar huis te gaan en journalist Wessel Berkhout smeekte aan het eind nog een toegift af.
We hebben erg genoten van deze avond en we zijn er trots op zulke interessante artiesten over de vloer te krijgen. Dit mag in de krant, Wessel!

NB foto’s door Thérèse Major

Nieuw: Taalwerk Collectief op afroep

05-11-2014 Mart - Irma (25)

De activiteiten van mensen die aan de Taalwerkplaats verbonden zijn, beperken zich niet tot de eigen lokatie alleen.
Met zekere regelmaat treden zij naar buiten om deel te nemen aan culturele activiteiten elders. 

Naar aanleiding van die behoefte is het ‘Taalwerk Collectief ‘ in het leven geroepen.
Momenteel bestaat dit Collectief uit een elftal mensen met diverse bekwaamheden, die in wisselende samenstelling de Taalwerkplaats vertegenwoordigen.
Het team beschikt over een keur aan internationaal getint literair materiaal
en een gevarieerde muzikale uitrusting.

Tijdens de museumdag was er een delegatie aanwezig in Museum Meringa.
Maar natuurlijk zijn er meer gelegenheden om naar buiten te treden. Daarbij denken wij aan verenigingen, wooncentra, clubs, of zelfs persoonlijke party’s.
Ook zijn er workshops mogelijk onder professionele leiding.

05-11-2014 Mart - Irma (17)  05-11-2014 Mart - Irma (30)

Mart Brok treedt bij voorbeeld op als gastregisseur voor het Theaterkoor in Erica onder leiding van Irma Overweg.
Er wordt druk gerepeteerd: over enkele maanden is het zover. Dan mag het publiek genieten van deze musical.

HERFSTAVOND IN DE TAALWERKPLAATS MET EEN MINSTREEL EN VELE ANDEREN.

24-10-2014 (8)

Vrijdagavond jongstleden, op 24 oktober, kwamen de liefhebbers van een stevig partijtje taalkunst weer knus bijeen in het theater van de Taalwerkplaats.
Zoals gewoonlijk -en zoals het hoort- werden de gasten hartelijk verwelkomd door Mart Brok, die meteen van wal stak met een gedicht, dat al een jaar lang op een voordracht had gewacht. Herfst is herfst en dat komt elk jaar op hetzelfde neer. Het vallen der bladeren en de stormen komen soms vroeger, soms later. Tot nu toe mogen we dit jaar niet mopperen. Toch was er weerstand tegen die herfstgevoelens. Mart had een oud gedicht genomen, Roelof Vos begon liever meteen aan de kersttijd en Ineke van Gemert sprak in overdrachtelijke zin over de herfst van het leven, die voor haar spoedig zal aanbreken.

24-10-2014 (18)

Henk Bogaard bracht als eerste een vrolijke noot te berde met zijn komische teksten en dubbelzinnige liedjes.
Cobi de Jonge had een paar sfeervolle gedichten, die muzikaal werden ondersteund door Karin van der Veur op de trekharmonica.

24-10-2014 (17)
Ook liet Karin enkele van haar eigen composities horen, wat bijzonder werd toegejuicht, met name door Irma Overweg, die terecht opmerkte, dat de lichtvoetige deuntjes zeer bevordelijk waren voor een goed humeur. Inderdaad zat de stemming er goed in.
Uit Litouwen was Herman van der Zande overgekomen. Hij maakte van de gelegenheid gebruik om tijdens het ‘open podium’ zijn gevoelig op rijm uitgedrukte geluk kenbaar te maken. Herfst of niet: voor hem komt er aan de lente nog lang geen einde. De avond vloog om. Henk Bogaard werd aangemoedigd tot een toegift met een zijner succesvolste liederen. “Heb je ’t al geroken? Dat is tante Joke!”
Misschien was het Boldoot geweest, maar dat vertelt het lied niet.

24-10-2014 (10)

Mart heeft zich de laatste tijd gebogen over de geluidstechniek en bediende persoonlijk de knoppen van microfoons en verlichting.
Al was het maar om nog even luid en duidelijk te kunnen zeggen, dat iedereen nog een drankje van het huis kreeg aangeboden voordat de tent gesloten werd.

Schrijverscafé: Stijlteksten over het ei

4 mei 2014, schrijverscafe (7)B

Het uitgangspunt van de korte workshop vonden we in de Inleiding van Kaas, Willem Elsschot, waarin hij schrijft dat ‘stijl de mens zelf is’. Dat in de natuur het tragische in de gebeurtenis zelf zit, maar in de kunst meer in de stijl dan in wat er gebeurt.

4 mei 2014, schrijverscafe (6)

De inspiratie zochten we in een ei – midden in onze kring neergelegd – een ei dat schijnbaar van alle kanten bekeken hetzelfde is, maar dat toch door ieder verschillend geobserveerd, gewaardeerd en beschreven werd.

Hieronder enkele stijloefeningen, en wanneer het waar is dat ‘stijl de mens zelf is’, hebben we een mooie serie zelfportretten gemaakt.

Het ei

Zo breekbaar, maar toch ook zo sterk
eenvoudig ovaal
opgebouwd van kalk rondom nieuw leven,
indien bevrucht

heerlijk bij ontbijt
gekookt, 3 of 6 minuten,
of gebakken
als omelet
of spiegelei

Rens Olijslager

Een ei

is een mooi veelzijdig product wat we vaak onderwaarderen.
Het is een waar kunstwerk met veel vitamines en voedingsstoffen dat je in vele vormen kunt eten, gekookt, gebakken, of verwerkt in een ander product.

Verder heeft de kip het met zorg gelegd, goed verpakt en houdbaar.
Chapeau!

Rianne Tiems

Ei

Breekbaar lig je daar.
Alleen.
Wiebelend op de rand van je verhoging.
Koud en vooral: rauw.
Wel weer intrigerend van vorm!
Zoals ik je daar nu zie, heb ik weinig met je, als band bedoel ik dan.
Ik vind je eigenlijk een beetje een nutteloos ding.
Tja …

Karin van der Veur

Geboorte
Bevalling
Geborgen Gebed
Razend Rond
Op Schaal
Zaad
Van
Voortgang
Liggende Liefde

Mart Brok

4 mei 2014, schrijverscafe (5)

In een kippenhok vond ik een ei.
Het werd mijn beste vriend (ik tekende er een gezichtje op).
Hij heet Eirenman.
Ik legde Eirenman in het mooiste eierdopje die ik had en zette hem op de vensterbank van mijn kamer.
Toen ging ik naar buiten (zonder het ei), naar de tuin.
Daar plukte ik gras.
Ging weer naar mijn kamer en plakte er gras op voor haar.

Fay, tien jaar

een lege pagina van Lola, bijna twaalf, omdat zij als enige begreep dat wanneer iets beginnen moet, er nog niet over geschreven kan worden.

4 mei 2014, schrijverscafe (2)

Een ei

is het leven zelf.
Complexiteit vervat in een eenvoudige vorm.

Sijtse Zndervan

De broosheid

De broosheid van de buitenkant
is blijkbaar in staat het begin
van nieuw leven
te beschermen.

De schoot van de kip
bevindt zich buiten,
daar is geen mens
toe in staat.

Maar wel Moeder de Kip.
Vandaar dat zij het begin
van haar voortzetting toevertrouwt
aan de broosheid

van een

Ei.

4 mei 2014, schrijverscafe (9)

Roelof Vos

Ei

Hoe rond is een ei?
Niet dus.
Het is maar halfrond.
De andere helft is bijna ovaal.
Maar eigenlijk moet je die tweede helft
ook weer verdelen in twee halve ovalen.

Waarom heeft de natuur dit zo bedacht?

Gewoon om te voorkomen dat het ei van het aanrecht valt.

Frits Kemper

This is a special egg

This egg has been preserved deep inside of a cavern for millions of years.
Its mother was a beautiful, fierce dragon, and so shall he also be.
But the egg needs warmth from a fire to hatch and become what he is meant to be.

Janet Olijslager Ingram

Lente

Beroerder as vanmörgen kun ik mij de scheidslien tussen leven en dood, tussen veur- en naojaor niet veurstellen. Terwijl het leven an alle kaanten te veurschien broesde; ‘t was immers meimaond!

Vanmörgen he’k mien moe hen’t karkhof bracht; een soberder begraffenis kun ik mij niet veurstellen. As ienege van de familie stun ik an heur groeve. Wieder wat vaoge luu die ik niet kende. Iensaom was ze in heur leven; nog iensamer in heur dood?

Nao ofloop dweel ik doelloos deur de stad, probeerde mij zulf terogge te vienden. Onwillekeurig richting het olderlijk hoes? Ik mus nog ien broggetie over…

Nee!

Ik zag heur staon en twiefeln, geboeid kiekend naor het donkere waoter. Ik zag het veur mij! Dit mug niet gebeuren. Ien dode per dag is meer dan ik an kun.

Ik rende naor heur toe, greep heur vast, snauwde: ‘Bin’j nou hielemaol bedonderd! Ie gaot met mij met!’

Heur grote blauwe ogen, vievers van verlangen en verdriet? En ik? Ik wus niet iens wat er an de haand was. Op dat broggetie over die gore stinkende gracht vun in heur wezen een veraandering plaots. Verwaosde gedachten vanoet heur ziel: is er dan toch nog veur mij een neije Lente?

Slap, maor met mien starke arms um heur hen, luut ze zuch deur mij metnemen, wankelend in heur verlangen naor holvast.

Ik stak de sleutel in’t slöt van de veurdeur, en zunder ienege aorzeling leup ze achter mij de trap op naor mien bovenwoning. Um mij een holding te geven gung ik hen de keuken, koffie maoken en zo … plöts stun ze achter mij, sluug heur arms um mij hen.

‘Waorum … waorum wol ie mij daorvan van weerholden? Ie kent mij niet iens!’

Asof ze een ei met een brooze schaol was, heb ik heur veurzichtig tegen mij andrukt, bang dat ze zol breken. Toen ze oet was reerd, vertrouwde ze mij toe: ‘Ik heb vanmörgen mien pappe hen’t karkhof bracht. Van de familie was ik de ienege. Wieder wat vaoge luu , die ik niet kende. Iensaom was hij in zien leven. Nog iensaomer in zien dood? Nao afloop dweelde ik doelloos deur de stad, probeerde mijzulf terogge te vienden, en op dat broggetie …’

Vanoet oes gezaomelijk gevuul en eerbied veur oeze olden bint wij de rest van oens leven bij mekaor bleven. In gedachten heb ik heur optuugd met een neie naom: Lente!

Roelof Vos