Categorie archief: taallessen

NIET ELKE TAART HEEFT SLAGROOM NODIG (en ook: hoe lang twee minuten kunnen duren)

patrick   jan-en-hassan

In het Schrijverscafé van 5 januari, waar we weer een paar nieuwe gasten mochten verwelkomen, ontdekten we dat inspiratie van boven komt, dat je hersenen, hoofd en handen niet meer dan instrumenten zijn om die inspiratie vorm te geven en dat niet elke taart slagroom nodig heeft, oftewel dat een woord, een setting, een scène niet altijd gebaat is bij opsmuk.

zari melissa therese

Na de pauze kregen we allemaal exact twee minuten de tijd om – in het volle licht en met geluidsversterking – een verhaal uit de mouw te schudden op basis van een gegeven woord. Dan kunnen twee minuten heel lang duren …

 erwtensoep-en-quiche

We sloten af met een experimentele verlenging van het café: een kom heerlijke erwtensoep met brood van Jaap en Thérèse en een quiche van Zari.

tekst en foto’s door Thérèse Major

 

Advertenties

HET SCHRIJVERSCAFE OP DE TWEEDE EN VIERDE ZONDAG VAN DE MAAND

09-11-2014, schrijverscafe (5)
Op 9 november, de eerste dag van het seizoen, waren in het Schrijverscafé weer een aantal trouwe (aspirant-) schrijvers bijeen om te babbelen over schrijven en boeken en om iets voor te lezen uit eigen werk.
Bij aanvang trok elk weer een spreuk ter inspiratie uit de spiegeldoos van Th
érèse Major, die opvallend toepasselijk bleek op het werk of de gemoedstoestand van de uitverkorene. Niet erg verwonderlijk, want we hebben allemaal wel eens spijt van iets en vrijwel niemand loopt rond zonder rugzakje. Ook Ineke Sok, die beweert ‘slechts’gast te zijn, maar altijd wel iets te melden heeft, sprak over haar dagboekje van weleer. Haar spreuk spoorde haar aan vooral haar dagelijkse noteringen voort te zetten. “Schrijf ‘s-morgens, zodra je uit bed bent, gedurende 10 minuten wat je invalt, het maakt niet uit wat”, zei Thérèse, “houd je pen onafgebroken op het papier. Als je dat een week lang doet, zul je versteld staan. Dit is trouwens voor iedereen een goed advies.”

09-11-2014, schrijverscafe   09-11-2014, schrijverscafe (7)

Nieuw in ons gezelschap was Patrick Bauwens. Hij nam de moeite om vanuit Deventer -boekenstad- naar Nieuw Amsterdam te komen en zich bij ons te voegen. Blijkens zijn website ( www.2dtrilogie.nl ) is Patrick al een tijdje actief in schrijversland. Onder het pseudoniem Derek Stenden geeft hij reacties op de site ‘schrijven on line’, bij ons welbekend. Zijn voordracht uit eigen werk maakte veel reacties los bij de deelnemers. Het was spannend en verrassend en inspireerde Mart Brok tot fantasieën over een theaterstuk. Uiteraard was ook onze huisdichter Roelof Vos van de partij. Hij declameerde een gedicht in het Drents over de band tussen mens en kat. De groep was dit keer niet zo groot, maar dat maakte de discussies er niet minder om.

Ik nam mij dezelfde avond voor om te doen wat Thérèse Ineke Sok had aangeraden.
Zodra ik de volgende ochtend wakker was, zette ik mij achter de computer. Mijn eerste gedachte was: waar ben ik? En mijn tweede: wie ben ik? Maar dit schreef ik niet op. Mijn gedachten waren zo grijs als mijn haar. Ik herinnerde mij geen dromen, hoewel ik er zeker van was, dat ik uit een droom was ontwaakt.
Wat meer bewust in mij opkwam, was de herinnering dat ik achter mijn schrijfbureau zat in mijn mooie huis in Bali. Er waren geen wanden, behalve in de slaapkamer en in de badkamers. De keuken was met een glazen schuifpui afgeschermd van het woonterras tegen ratten en anders gespuis. Verder was mijn woonruimte
één met het omringende landschap. In gedachten zag ik dat het kleine roodgevlekte padje, met wie ik mijn badkamer deelde, zich plat tegen het glas van de schuifdeur drukte en zich door de spleet wrong. Ik schreef een kort verhaaltje over dit diertje, dat inmiddels niets meer van mij vreesde en mij simpelweg gedoogde. En ik dacht aan mijn Javaansche huisgenoot Su, die altijd humeurig ontwaakte. Hij zat in ‘nongkrong’ (hurkzit) aan de rand van het terras en inhaleerde met lange teugen de rook van zijn kreteksigaret. Als ik iets tegen hem zei, draaide hij zijn hoofd weg. ‘kruidje roer-me-niet’ noemen wij dat. ‘gadis malu’ zeggen ze daar. (‘verlegen meisje’). Dat is cultuurverschil.
MINOLTA DIGITAL CAMERA

Wat is het Schrijverscafé leuk! Wie er niet was, heeft iets gemist.

Eerste lustrum Taalwerkplaats Nieuw-Amsterdam

gebouw, aquarel

De beamer -ooit een geschenk van Dorpsbelangen- vertoonde beelden van de opbouw, of liever, de geboorte van de Taalwerkplaats in het Nieuw Amsterdamse bos.
Anders dan de meeste culturele bewegingen, die voortkomen uit reeds bestaande kringen, is de Taalwerkplaats ontsproten uit de onstuitbare wanhoop van een eenzame dichter, die zocht naar een weg om dichter bij de mensen te komen. En het bràcht mensen dichter bij de dichter. Het bràcht mensen dichter bij elkaar. Niet zo heel veel, maar vastbesloten, overtuigd en gemotiveerd.
Een select gezelschap, verbonden door de fascinatie voor taal en minder ijdel wegens eigen welbespraaktheid, integendeel, bescheiden maar betrokken.
Een klein gezelschap dus, hief het glas op het vijfjarig bestaan van Taalwerkplaats Drenthe en wat het heeft voortgebracht.
In elk geval heeft de Taalwerkplaats cultuur omarmd, in de vorm van poëzie, proza, beeldende kunst, drama en muziek.
De Taalwerkplaats is een familie geworden voor gelijkgestemden, een haven voor schuchtere passie.
En zo mag het blijven, dan wel voortgroeien.
Voelt u zich geïnspireerd? Kom erbij!!
Bent u nieuwsgierig? Kom er ook bij!!

Het Schrijverscafé in de Taalwerkplaats Drenthe officieel geopend.

opening schrijfcafe (3)

Na de try-out van 19 januari eerder dit jaar, werd op 9 februari het Schrijverscafé officieel geopend. Aad Vrijhof -geen onbekende in Nieuw Amsterdam- was uitgenodigd om de opening te verrichten en daarmee werd direct duidelijk, dat hij de Taalwerkplaats en de activiteiten aldaar een warm hart toedraagt. Zijn toespraak verried daarbij zijn eigen literaire aspiraties, doordat hij zeer geestig op het fenomeen ‘taal’ inspeelde. Zijn uitgangspunt was het WOORD als een wereld op zich. Van daaruit werd de verwoording der mensheid in menig opzicht belicht. Het is dan ook niet verbazingwekkend, dat hij woorden aan de taal toevoegde als ‘woordenier’ en ‘woordenieren’. Woorden, die de aanwezige liefhebbers van de taal gretig adopteerden.

DIGITAL CAMERA

Na het welkomswoord van onze gastheer Mart Brok en de openingstoespraak van Aad Vrijhof sprak Thérèse Major, de initiatiefneemster van het Schrijverscafé, haar gasten toe. Zij legde uit wat precies de bedoeling van het Schrijverscafé is en daaruit bleek, dat men dit zeer ruim kan opvatten. Iedereen, die zich wil toeleggen op het schrijven van verhalen, gedichten, of bij voorbeeld een biografie, is welkom op elke tweede en vierde zondag van de maand om met anderen te praten over het schrijven, een voordracht te houden, naar anderen te luisteren of om raad te vragen. Er zal literatuur aanwezig zijn en Thérèse stelt naslagwerken ter beschikking om zonodig te raadplegen. Dit alles in een gemoedelijke huiskamersfeer bij een kop koffie of thee met een heerlijk stuk cake uit de keuken van haar toegewijde partner.

opening schrijfcafe (9)

Aad Vrijhof wees de gegadigden op de mogelijkheid om aan een schrijfwedstrijd deel te nemen. (NB het gaat om de volgende wedstrijd: Opiumverhalenwedstrijd van de AVRO, februari 2014, de sluitingsdatum is 23 februari a.s.) Zelf had hij al een kort verhaal ingeleverd, dat hij ter plekke aan de toehoorders voorlas. Het verhaal ging over de fascinatie van een man voor een dame op een terras. Ongebruikelijk genoeg, was het verhaal geheel gezet in de tweede persoon. Een taboe op de ego-gerichte eerste persoon? Volgens Mart werkte het vervreemdend en zou een ik-figuur meer herkenning geven. Overigens was men het er over eens, dat het verhaal boeiend en rond was.

opening schrijfcafe (11)

Daarna deelde Thérèse blocnootjes uit met het logo van de Taalwerkplaats aan alle aanwezigen ter herinnering en met een opdrachtje. De aanwezigen werden verzocht een inspiratie op te schrijven naar aanleiding van een door haar ingegeven denkbeeld, vormgegeven als een bescheiden vrouw die aan de deur klopt. Men kreeg drie minuten de tijd om de inspiratie te laten ‘indalen’. Wie wilde, kon daarna zijn of haar opgeschreven idee voorleggen. Niet iedereen voelde zich daartoe geroepen, maar degenen, die dit wèl deden, kwamen met verrassend diverse conclusies.

DIGITAL CAMERA

Uiteraard ontbrak ook op deze middag een voordracht van Roelof Vos niet. Zoals meestal, bepaalde zijn Drents gekleurde verhaaltrant de sfeer van zijn vertelling zozeer, dat men zich in zijn verhaal voelde binnengezogen en deelgenoot van een oeroude cultuur. Zoals alleen Roelof dat kan en wel zo goed, dat ik me als ‘westerling’ verbeeld, het Drentsch volkomen te verstaan en te begrijpen.
Wie schrijft, die blijft. Wie het vertelt, die telt.

Foto’s: Thérèse Major en Ineke van Gemert

Schrijverscafé Taalwerkplaats start Zondagmiddag 19 januari 2014.

Therese 2(1)

Gastvrouwe en schrijfster Thérèse Major start in de Taalwerkplaats in Nieuw-Amsterdam een nieuw intitiatief. In de sfeer van een café, met een drankje en lekkere luie stoelen, is er gelegenheid voor schrijvers uit de regio om elkaar te ontmoeten in ontspannen sfeer. Er is veel informatie te verkrijgen over cursussen, wedstrijden, optredens en wat dies meer zij. Er is ook literatuur aanwezig om te lezen of raadplegen. Ook kunnen de bezoekers elkaar uiteraard van informatie voorzien over activiteiten in de regio en/of op internet. Om de stookkosten te dekken en een gratis kopje koffie of thee te kunnen aanbieden wordt een bijdrage van € 5 gevraagd. Vrijblijvend binnenlopen om even de sfeer te proeven is deze eerste keer geen enkel probleem. Van 14.00 uur tot 16.00 uur is het Schrijverscafé geopend. Zijtak OZ 66 7833AP Nieuw-Amsterdam.
Info: 06-23050593 en http://www.theresemajor.nl